شرط پنجم: براى کار حرام سفر نکند. (قسمت اول)

شرط پنجم: براى کار حرام سفر نکند.

- از مصادیق سفر حرام عبارتند از:

     - کسی که به قصد انجام معصیت سفر می‌کند. مانند آن‌که برای انجام دزدی، قمار و . . . سفر می‌کند.

     - کسی که سفر برای او ضرر دارد.

     - کسی که با مال حرام سفر می‌کند.

     - خانمی که بدون موافقت همسرش به سفری می‌رود که موافقت او را نیاز دارد.

     - سفر غیر واجبی که اسباب اذیت پدر و مادر باشد ولو این آزار به جهت شفقت این دو بر فرزندشان باشد.

     - سفری که به قصد ترک واجب باشدمانند کسی که بدهکار است و زمان دادن بدهیش آمده است و شرایط دادن بدهیش را هم دارد، بدون موافقت طلبکار و برای فرار از دادن بدهی، سفر کند اما اگر به دلیل دیگری سفر کند و نتواند بدهیش را به موقع بدهد، نمازش شکسته است. (سفر به قصد فرار از روزه واجب، به دلیل خاص از این مورد استثناء است.)

     - کسى که با ظالمی سفر می‌کند، اگر سفرش کمک به او باشد ولو موجب نمایش شوکت او باشد، نمازش کامل است. مگر آن‌که مجبور به سفر باشد یا به جهتی مانند رفع ظلم و . . . با او هم‌سفر شود.

ورود به فهرست

نقد مشهورات

برنامه جدید سایت احتجاج:

از ابتدای آذرماه ۱۳۹۰، بخش جدیدی به عنوان نقد مشهورات، به صورت ماهانه روی سایت قرار خواهد گرفت.

امید است بتوانیم از نظرات شما نیز استفاده کنیم.

گروه احتجاج

پاسخ به اشکال ۰۱

این جوابیه در پاسخ به اشکالی به مطلب

«بررسی حدیث «لولاک لما خلقت الافلاک و لو لا علی لما خلقتک و لو لا فاطمه لما خلقتکما»

ارسال شده است.

ادامه مطلب…

شرط چهارم: قبل از رسیدن به هشت فرسخ از وطن خود یا جایى که مى‌خواهد ده روز یا بیش‌تر در آن‌جا بماند نگذرد.

شرط چهارم: قبل از رسیدن به هشت فرسخ از وطن خود یا جایى که مى‌خواهد ده روز یا بیش‌تر در آن‌جا بماند نگذرد.

- کسى که نمى‌داند یا شک دارد که پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطنش مى‌گذرد یا نه، یا ده روز در محلى مى‌ماند یا نه، باید نماز را تمام بخواند.

- کسى که مى‌خواهد پیش از رسیدن به هشت فرسخ، از وطنش بگذرد، یا ده روز در محلى بماند و نیز کسى که مردد است که از وطنش بگذرد، یا ده روز در محلى بماند، اگر از ماندن ده روز یا گذشتن از وطن منصرف شود، باز هم باید نماز را تمام بخواند مگر آن‌که از آن‌جا که تصمیم جدید می‌گیرد، با حساب رفت و برگشت، سفری هشت فرسخی پیش رو داشته باشد.

ورود به فهرست

بررسی حدیث «لولاک لما خلقت الافلاک و لو لا علی لما خلقتک و لو لا فاطمه لما خلقتکما»

یکی از مشترکات اعتقادی بین فریقین، این است که نبی مکرم اسلام، حضرت محمد مصطفی، برترین مخلوقات خداوند است. مخلوقی که بهانه آفرینش بوده و خلقت عالمین به جهت وجود نازنین ایشان بوده است.

ما نیز مانند دیگران بر این موضوع اعتراف داریم اما آن چه در این‌جا قرار است که بررسی شود، آن‌که آیا عبارت «لولاک لما خلقت الافلاک» از احادیث قدسی است یا به عبارت دیگر از فرمایشات خداوند متعال است و آیا عبارات «لو لا علی لما خلقتک» و «لو لا فاطمه لما خلقتکما» نیز از احادیث قدسی است؟

ادامه مطلب…

شرط سوم: در بین راه از قصد خود برنگردد.

شرط سوم: در بین راه از قصد خود برنگردد.

- اگر هنگامی که مجموع سفرش از هشت فرسخ کمتر می‌شود، از تصمیم خود برگردد، باید نمازهایش را کامل بخواند.

- در فرض بالا نمازهای شکسته‌ای را که خوانده و هنوز وقتش نگذشته، باید کامل بخواند اما اگر وقت گذشته است، قضا ندارد.

- اگر بعد از پیمودن مقداری از راه که با برگشتن بیش از هشت فرسخ می‌شود، منصرف شود، باید نماز را شکسته بخواند.

- اگر براى رفتن به محلى حرکت کند و بعد از رفتن مقدارى از راه، بخواهد جاى دیگرى برود، چنان‌چه از محل اولى که حرکت کرده تا جایى که مى‌خواهد برود، سفری هشت فرسخی داشته باشد، باید نماز را شکسته بخواند.

- اگر پیش از آن که به هشت فرسخ برسد مردد شود که بقیه راه را برود یا نه و در موقعى که مردد است راه برود یا نرود و بعد تصمیم بگیرد که بقیه راه را برود، باید تا آخر مسافرت نماز را شکسته بخواند.

ورود به فهرست

شرط دوم: از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد.

شرط دوم: از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد.

- اگر انسان به جایى که کمتر از هشت فرسخ است مسافرت کند، باید نماز را کامل بخواند اما اگر بعد از رسیدن به آن‌جا، قصد کند جایى برود که مجموع رفتن جدید و برگشتنش به شهر خود یا جایی قصد اقامت ده روزه دارد، بیش از هشت فرسخ باشد، باید نماز را شکسته بخواند.

- کسى که نمى‌داند سفرش چند فرسخ است، مثلا براى پیدا کردن گم شده‌اى مسافرت مى‌کند و نمى‌داند که چه مقدار باید برود تا آن را پیدا کند، باید نماز را تمام بخواند. البته اگر به جایی برسد که برای برگشتن تا شهر خود یا جایی که قصد اقامت ده روزه دارد، سفرش بیش از هشت فرسخ شود، باید نمازهایش را شکسته بخواند.

- مسافر در صورتى باید نماز را شکسته بخواند که تصمیم داشته باشد هشت فرسخ برود، پس کسى که از شهر بیرون مى‌رود و مثلا قصدش این است که اگر رفیق پیدا کند، سفر هشت فرسخ برود چنان‌چه اطمینان و حتی گمان دارد که رفیق پیدا مى‌کند، باید نماز را شکسته بخواند و الا باید تمام بخواند.

- کسى که قصد هشت فرسخ دارد، اگر چه در هر روز مقدار کمى راه برود وقتى به جایى برسد که دیوار شهر را نبیند یا اذان آن را نشنود باید نماز را شکسته بخواند. ولى اگر در هر روز مقدار خیلى کمى راه برود که نگویند مسافر است، باید تا زمانی که به او مسافر نگفته‌اند، نمازش را تمام بخواند. البته اگر به جایی رسید که مجموع رفت و برگشتش بیش از هشت فرسخ بود، نیز باید نماز را شکسته بخواند.

- کسى که در سفر به اختیار دیگرى است، مانند فرزندی که با پدر و مادر خود سفر می‌کند، چنان‌چه بداند سفرش هشت فرسخ است، باید نماز را شکسته بخواند.

- کسی که او را به اجبار به سفر می برند نیز اگر بداند، سفرش بیش از هشت فرسخ است، نمازش شکسته است.

ورود به فهرست