قائلین به اباحه خمس و محل تأمین صدقات سادات در صورت اباحه خمس

سؤال:

چه کسانی به حلیت خمس حکم دادند؟؟ و این‌که بدون خمس چگونه نیاز سادات فقیر باید برطرف بشوند؟!

*********************************************************************

پاسخ:

اجلایی از اصحاب ما، مانند صاحب حدائق (محقق بحرانی)، صاحب مدارک (سید محمد الموسوی العاملی)، محقق سبزواری و در گذشته‌های دورتر، افرادی مانند سلار الدیلمی، ضمن تأکید بر وجوب تسلیم خمس در زمان حضور ائمه و در صورت بودن شرایط آن، تصریح به اباحه خمس در زمان غیبت امام عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف کرده‌اند. البته تعداد این افراد بسیار است و از شواهد و قرائن این‌گونه بر می‌آیدکه تا حدود اوایل قرت دوازدهم، فتوای مشهور فقها، همین بوده است.

اما این‌که وضعیت سادات فقیر، در صورت اباحه خمس چیست. مطالب متعددی بیان شده است که از جمله آن این است که حرمت استفاده از صدقات مردم و مانند آن، مربوط به افرادی و خانواده تحت کفالت ائمه علیهم‌السلام است و نه همه سادات و فررزندان ائمه، خصوصا با چندین فاصله، لذا بنا بر نظر این افراد، حکم فقرا و نیازمندان اعم از سادات و غیر آن در زمان ما یکسان است.

01

مال حلال مخلوط به حرام با عدم شناخت صاحبش چگونه پاک می‌شود؟

سؤال:

مال حلال مخلوط به حرام با عدم شناخت صاحبش چگونه پاک می‌شود؟

*********************************************************************

پاسخ:

در مال حلال مخلوط به حرام، آن مقدار که قابل شناسایی است، لازم است که جدا شود و در شرایط غیبت امام عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف، ما بقی آن در اختیار صاحب مال است، هر چند احتیاط در آن بهتر است.01

وجوهات شرعیه

سؤال:

آیا غیر از زکات، واجب مالی دیگری هست؟

*********************************************************************

پاسخ:

غیر از انواع زکات، در ایام غیبت امام عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف، مال دیگری بالذات واجب نیست مگر به واسطه واجب شود مانند کفاره، نذر و قسم و مانند آن.01

محل تأمین شهریه طلاب و خمس

سؤال:

با توجه به نظر حضرت‌عالی درباره معاف بودن از پرداخت خمس، هزینه طلاب در صورت عدم وجوب خمس از کجا باید تامین شود؟

*********************************************************************

پاسخ:

طلاب علوم دینی هم لازم است مثل طلاب سایر علوم مورد نیاز جامعه اسلامی که در حال حاضر عموما در دانشگاه‌های مختلف تحصیل می‌کنند، رفتار کنند که این همان سیره جمع کثیری از اجلای علمای ما در گذشته بوده است.01